| 27 มิถุนายน 2552 หลายเดือนที่ผ่านมาแทบจะไม่ได้ดูทีวีเลย ฉะนั้นข่าวคราวต่าง ๆ ในโลกปัจจุบันจึงไม่ค่อยจะรู้อะไรกับใครเขามากนัก จะเรื่องเหตุบ้านการเมือง การบันเทิง หรือละครก็ตาม แทบไม่รู้เลยว่ามีอะไรใหม่ ๆ บ้าง รู้แค่ข่าวเดียวที่ดังสุดเรื่องไข้หวัด 2009 นั้นหล่ะ เดือนก่อนเห็นมันระบาดอยู่ต่างประเทศ พอช่วงกลาง ๆ เดือนนี้เห็นน้องมันบอกที่โรงเรียนมันก็มีติดไปแล้ว 2 – 3 คน o_O อ้าวเห้ย ไหงแปป ๆ มาเยือนเมืองไทยแล้วฟร่ะ วันนี้ออกไปส่งพัสดุให้แม่ ส่งฝากไปกับรถตู้แถวหมอชิตค่าฝากแม่งแพงฉิบหาย กล่องนิดเดียวคิดค่าส่งกูตั้ง 100 บาท เนี่ยนะ…เพิ่มอีก 40 กูนั่งกลับบ้านที่ชลได้สบาย ๆ เลย แต่บ่นยังไงก็ต้องฝากมันส่งอยู่ดี จะส่งทาง EMS มีหวังโทรศัพท์ในกล่องพังก่อนแม่ได้ใช้แน่ = =" นั่งรถออกจากบางขุศรีตอนบ่ายสองนิด ๆ กว่าจะถึงหมอชิตก็ปาเข้าไปสี่โมงครึ่ง = =" เป็นวันที่รถติด(มันติดกัน)(รถไม่ติดก็วิ่งไม่ได้ อันนั้นชั้นรู้แล้วว้อย) การนั่งรถนาน ๆ ช่างเป็นเวลาที่แสนทรมานตูดจังเลย ชาไปทั้งซีกซ้ายและซีกขวา อ่อย… นี่แค่ขาไปนะ พอจัดการธุระเรื่องพัสดุเสร็จ ยังต้องเจอขากลับอีก T^T โอ้วแม่เจ้า คราวนี้จากหมอชิต - บางขุนศรี ปอ. 509 สายเดิม คันเดิมกับตอนที่นั่งมาเลย พอรถเมล์ออกมาถึงประมาณสวนจตุจักรฝนก็เริ่มตกสะปอย ๆ และก็เริ่มหลายสะปอย ๆ ๆ มากเข้า ๆ จนมันกลายเป็นฝนห่าใหญ่ = =" นี่เพิ่งจะออกจากหมอชิตได้นิดเดียวเองนะฝนตกแล้ว ปกติแค่ฝนไม่ตกรถแม่งก็ติดกันจะตายห่านอยู่แล้ว แล้วนี่มีฝนตกลงมาอีก เหอะ ๆ ๆ ๆ อัตราการติดขัดของจราจร +50% – 90% แน่ ๆ ช่างเป็นวันที่แสนโหดร้ายกับปู้ชายตัวแห้ง ๆ ที่เกลียดเวลาฝนตกและตูดชาเวลานั่งรถนาน ๆ เสียจริง ๆ เล้ย T^T(ซิกๆ) เวลาเกือบจะทุ่มแล้ว ตอนนี้ความทรมานผ่านมาอยู่ถึงเส้นราชดำเนิน แต่เอ๊ะ!! วันนี้ถนนราชดำเนินมีสีแดง ๆ เยอะว่ะ สักพักก็มีรถกระบะคนนึงขับมาติดไฟแดงเทียบด้านข้างพร้อมกับผู้คนในชุดเสื้อแดงเต็มหลังกระบะ = =" มีป้าย(คิดถึงทักกี้)และเสื้อสกรีนประโยคแบบนี้ อ่อ…ใช่เลย พวกเค้ามากันอีกแล้วเหรอเนี่ย มีอะไรกันฟร่ะทำไมไม่เห็นรู้เรื่อง มันคงจะรู้ร๊อกทีวีได้ดูกับเค้าซะที่ไหน แต่พอรถเมล์วิ่งผ่านสนามหลวงกำลังจะขึ้นสะพานพระปิ่นเกล้าจึงได้เห็นว่า พวกเค้าคงมาชุมนุมอะไรสักอย่างที่สนามหลวงแน่นอน ก็แดงเกลื่อนสนามหลวงกันซะขนาดนั้น อืม… เออ มีอีกเรื่องนึงตอนที่อยู่บนรถเมล์ อาการง่วง(อย่างมาก)เกิดประทับร่าง ฝนก็ตกแอร์ก็เย็น รถก็ติด T-T โอ้ว…จะไปเหลืออะไร สัปหงกหลับไปหลายรอบเลย หลับ ๆ ไปมีความรู้สึกว่าปากอ้าหวอ ๆ ด้วย อ๊ากกกก ดีนะน้ำลายไม่ไหลออกมาด้วย เสียภาพพจน์หมดฉ้านนนน แต่วันนี้ก็ทำให้รู้ความแปลกประหลาดของธรรมชาติในการหลับบนรถเมล์อย่างนึง คือมีน้องนักศึกษาคนนึงเธอขึ้นมาจากอนุสาวรีย์ฯ แล้วก็มานั่งอยู่เบาะหน้าด้านซ้ายมือของเรา เดี๋ยวนึกภาพไม่ออก [ ][ ] [N][ ]
[ ][ ][ ][ ][O] N : น้องผู้ตกเป็นเหยื่อ
O : ไอ้โอนั่งอยู่เบาะหลังสุดของรถ
[ ] : ตำแหน่งเบาะนั่ง
(ละเอียดไปเพื่ออะไรเนี่ยตู) ตอนแรก ๆ ก็เห็นน้องเค้าก็นั่งอย่างมีสติดีนะ แต่พอเจอฝนเจอแอร์รถก็โดนอาการง่วงประทับร่างเหมือนกัน ฮ่า ๆ มีช่วงนึงที่เราเองแอบสังเกตเห็นว่าน้องเค้าหลับอย่างเอาเป็นเอาตายแบบว่าคอพับก้มลงไปเลย เรียกได้ว่าหลับแบบไม่รู้เรื่องก็ว่าได้ พอเวลาผ่านไป ๆ ตัวน้องก็เริ่มเอนไปด้านขวาทีละนิด ทีละนิด ๆ เราเองก็แอบดูอยู่ด้านหลังอย่างเงียบ ๆ และลุ้นไปในใจว่า "เอาเว้ย ๆ จะเอนไปซบไหล่คนข้าง ๆ แล้วเว้ย เห้ย ๆ ๆ นิดเดียว ๆ" (คือจะดูไงว่าไอ้คนโดนซบมันจะทำไงถ้าเจอคนนอนหลับมาซบไหล่ จะสะกิดเรียกหรือจะปล่อยให้ซบต่อไป) แต่ทันใดนั้นเอง ตัวน้องแม่งดีดกลับขึ้นมาตั้งตรงเองเว้ย "อ้าวเห้ย!!"(ในใจ) และน้องคนนั้นก็ยังคงหลับคอพับต่อไป และเป็นเช่นนี้อยู่สองสามครั้ง = =" เรื่องลี้ลับแห่งธรรมชาติมีจริง ไม่ต้องหาดูที่ไหนบนรถเมล์บ้านเรามีให้ดูแล้ว พอกลับมาถึงบ้านถามน้าต๊อด เค้ามีอะไรกันที่หนามหลวง น้าบอกพวกนั้นมาฟังพ่ออันเป็นที่รักยิ่ง พูดผ่าน โวดีอี ลิ้งค์ ได้ยินดังนั้นจึงได้ อ่อ ทันที มันเป็นอย่างนี้นี่เอง(ขณะที่กำลังฟังน้าเล่าฝนก็เริ่มตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ) น้าต๊อดบ่นให้ฟังต่อ เนี่ยเดี๋ยวแม่งก็บ่นกันว่าฝนเทียม ๆ ฝนเทียมห่าไรมีฟ้าร้องด้วย พอได้ฟังอย่างที่น้าว่าก็ อืม…ฝนเทียมเหี้ยไรฟร่ะ มีฟ้าผ่าด้วย แถมผ่าดังมากจนไอ้โอต้องปิดมือถือปิดโน๊ตบุคเลย อย่างนี้ไม่เรียกว่าเทียมแล้วว้อยยยยยยยยยยยย PS1. หรือว่าฝนเทียมสมัยนี้เค้าฝัง Effect ได้แล้วแหะ อย่างนั้นรึเปล่าว่ะ
PS2. ไอ้เรานี่ก็แปลก ไม่ค่อยชอบอะไรก็จะเขียนไอ้สิ่งที่ไม่ชอบ ๆ แหะ = ="
ไอ้เรื่องที่ชอบ ๆ ดันไม่ค่อยเขียนถึง
PS3. เป็นวันอันแสนทรมานวันนึงจริง ๆ T^T | 
Tools 
Help
